Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 6, Warszawa 1885, s. 504-505.
Mistycze (al. Mistyce, rus. Mystyczi), wś, pow. mościski, 12 kil. na płd. wsch. od urzędu poczt, w Mościskach, 10 kil. na płd.-zach. od sądu powiat, w Sądowej Wiszni. Na płn. leżą Stojańoe i Wołostków, na wsch. Wołczyszczowice, na płd. Podliski, na zach. Sanniki. Przez wś płynie potok Sanniki, dopływ Wiszni, od płd.-wsch. na płn.-zach. Zabudowania wiejskie leżą w środku obszaru. We wsch. stronie wznosi się wzgórze Glistek do 303 m. Własn. w.ięk. ma roli or. 5, past. 1, lasu 94 mr.; wł. mn. roli or. 574, łąk i ogr. 83, past. 62, lasu 23 mr. W r. 1880 było 451 mk. w gm., 17 na obsz. dwor. (obrz. gr.-kat. z wyjątkiem kilku rz.-kat.). Par. rz.-kat. w Radynicach, gr.- kat. w Wołczyszczowicach. We wsi jest cerkiew pod wez. Narodź. N. M. P. i szkoła filialna. Za czasów polskich należała wieś do dóbr koronnych i tworzyła wraz z Sannikami i Ostrożcem dzierżawę, leżącą w ziemi przemy
[s.505]
skiej. W 1768 r. była ta dzierżawa w pos. Franciszki z Cetnerów Rzewuskiej, wojew. podolskiego wdowy, z prow. 5137 złp. 16 gr., z czego kwarta 1284 złp. 19 gr. Po zaborze sprzedana Hyacyntowi i Antonii Małachowskim za 24,868 złr. wedle kontraktu z 1 lutego 1788 r. Lu, Dz,
