Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 5, Warszawa 1884, s. 410.
Lubienie (po rusku Liubini), wś, – pow. jaworowski) o 15 kil. na zach. od Jaworowa, 7 kil. na płd. wsch. od sądu powiat, i urzędu poczt, w Krakowcu, 14 kil. na płn. wsch. od najbliższej stacyi kolej. W Mościskach.Na zach. leżą Sarny, na płn. Morańce i Wulka Rosnowska, na wsch. Bonów, na płd. Arłamowska Wola i Sokola (obie W pow. mościskim). Płn. część obszaru przepływa potok Szczan i tworzy rozległe moczary. Do. niego płyną wody z całego obszaru za pośrednictwem strug małych, płynących od płd. na płn. W części płd. wznosi się jedno wzgórze do 263 m. Ku płn. opada obszar; w środku wznosi się wzgórze Lubienie do 255 m. Zabudowania wiejskie rozrzucone i tworzą następujące części wsi: Hłuchów, Koniec, Lipnik, Na Błoniu i Wola Lubieńska;. Własn. więk. mą roli ornej 292, łąk i ogr. 172, pastw, 48, lasu 491 mr.; Własn. mniej, roli ornej 1254, łąk i ogr. 290, pastw. 427, lasu 34 mr. W r. 1880 było 1230 mk. w gminie, 16 na obsz. dwors. (obrz. gr.- katol., z wyjątkiem 45, rzym.-katol.). Par. rzym.-katol. w Krakowcu; gr. katol. w miejscu, dek. jaworowski, dyec. przemyska. We wsi jest cerkiew. Lu, Dz.
