Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 5, Warszawa 1884, s. 752.
Łówczyce (po rus.Łiwczyci) 1.) wś w pow. rudeckim, 21 kil. na płd. wsch. od Rudek,6 kil. na płd. od sądu powiat, i urzędu poczt, w Komarnie. Na płn. leży Andryanów,na wsch. Rumno, na płd. Tatarynówi Podzwierzyniec, na zach. Brzeziec.Położenie wsi nizinne. Najwyższe wzniesienie na płd. 274, na płn. 284 m. Wody spływają za pośrednictwem strug małych do Wereszycy. Płn. wsch. część obszaru zajmuje mały las. W XVIII w. Ł. należały do klucza Komarno. Własn. więk. (hr. Lanckorońskiego) ma łąk i ogr. 22, lasu75 mr.; własn. mniej, roli or. 226, łąk i ogr. 31 past. 43 mr. W r. 1880 było 527 mk. w gm. (około 140 obrz. rzym.-kat., reszta gr.- kat.). Par. rzym.-kat. w Komarnie, gr.-kat. w miejscu (dek. horożański, dyec. przemyska). Do par. należą: Andryanów, Podzwierzyniec z Grabowną, Piły i Swiniusza. We wsi jest cerkiew pod wezw. ś. Mikołaja, zbudowana r. 1728 i szkoła 1-klas. niezorganizowana.
