Archive Category: Zamki

Neobanderowcy z Czarnego Komitetu postanowili „poprawić”…

Zamek został wzniesiony na pocz. XVII w. przez Mikołaja Herburta, wojewodę ruskiego. Miał kształt czworoboku z trzema basztami. Zdobyty przez Turków w 1672 r. odzyskany w 1683 r. W XVIII w. utracił znaczenie obronne, przebudowany przez Humanieckich na rezydencję. Od połowy XIX w. w ruinie. W latach 1919-1939 pod opieką KOP. Dokonano wtedy częściowej restauracji, mieściło się tu muzeum regionalne. Do dziś zachowała się część murów obronnych i resztki baszt. Zbigniew Hauser

Zamek leży na szczycie stromego wzgórza. Wzniesiony na pocz. XIV w., wielokrotnie niszczony przez Tatarów. W końcu XVI w. wojewoda ruski przebudował go na rezydencję renesansową. Później własność Jakuba Sobieskiego. W 1629 r. urodził się tu jego syn Jan - przyszły król Polski. Na pocz. XIX wieku zaniedbany, w 1882 r. jako pamiątka narodowa zakupiony za fundusze pochodzące z publicznej zbiórki. Prace konserwatorskie trwały do 1939 r. Obecnie zamek jest filią Lwowskiej Galerii Obrazów. Przeniesiono tu ocalałe obiekty z pałaców i kościołów z województw południowo-wschodnich II RP. Tylko część z nich jest eksponowana. Zbigniew Hauser

Było stolicą Księstwa Krewskiego. Stał tu wcześniej drewniany zamek, który po roku 1338 książę litewski Olgierd zamienił w zamek murowany. Po nim odziedziczył księstwo i zamek Władysław II Jagiełło. W zamku tym więził swojego stryja Kiejstuta. Więził też tu Witolda. W roku 1385 podpisano tu unię krewską, w wyniku której Jagiełło otrzymał tron Polski. Zamek był zdobywany przez Świdrygiełłę, Tatarów krymskich, wojska moskiewskie. W 1564 r. król Zygmunt August darował zamek kniaziowi Andriejowi Kurbskiemu, uczestnikowi wojny z Moskwą. Krewo było starostwem a zamek siedzibą starosty królewskiego. Pod koniec XVIII wieku w zamek stracił militarne znaczenie i powoli niszczał. Szczególnie duże zniszczenia nastąpiły w czasie I wojny światowej, gdy przez miasto przez 3 lata przebiegła linia frontu. W 1929 r. ruiny poddano konserwacji. Wikipedia.pl

Zamek zlecony przez Stanisława Koniecpolskiego w I połowie XVII wieku. Po wieloletnim popadaniu w ruinę spłonął w latach 50 XX wieku. Obecnie remontowany. Jest własnością Lwowskiej Galerii Obrazów.

Wioska Mir została założona przed 1345 r. Jej historia łączy się ściśle z zamkiem, wybudowanym w późnym średniowieczu lub wczesnym renesansie, który był przez wieki celem licznych ataków. Miasto zyskało sławę także dzięki założonej tu instytucji Mir Jesziwa, która działała od 1815 do 1939 r., stanowiąc renomowane międzynarodowe centrum kultury żydowskiej. W Mirze można odnaleźć wiele miejsc upamiętniających historię Żydów. Po II wojnie światowej miejscowość została odebrana Polsce i weszła w skład Białoruskiej SSR.
Jedyny na Białorusi zespół zamkowy figurujący na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Wzniesiony na rzucie czworoboku zbliżonego do kwadratu, z pięcioma masywnymi pięcio- i siedmiokondygnacyjnymi wieżami jest wyjątkowym połączeniem stylu gotyckiego, renesansowego i barokowego.
Budowę zamku rozpoczął pod koniec wieku XV w stylu gotyckim starosta brzeski i kowieński Jerzy Illinicz. Na początku XVI w. były to tylko mury obwodowe, baszty i nieistniejący dziś budynek jednopiętrowy w południowo-zachodnim narożniku dziedzińca. Pierwotne ściany miały u podstawy grubość 3 m i do 13 m wysokości. W połowie XVI w. powstał parterowy, podpiwniczony budynek wzdłuż murów północnych i wschodnich. Około 1568 r. mirski zamek przeszedł w ręce książąt Radziwiłłów, którzy przebudowali go w stylu renesansowym. Istniejący budynek został podwyższony do trzech kondygnacji i zmienił charakter z obronnego na pałacowy. Zamurowano strzelnice, przebito okna i przekształcono średniowieczne korony murów. W pierwszej połowie XVII wieku zamek otoczono bastionowymi fortyfikacjami ziemnymi. Obszar o powierzchni 25 ha, otaczający zamek został zaadaptowany na park.
Zamek był niszczony przez Szwedów w 1655 i 1706 r. Odbudowany stał się rezydencją m.in. wojewody wileńskiego Karola Stanisława Radziwiłła ?Panie Kochanku?, który słynął z wystawnych uczt.
Zamek został znacznie uszkodzony w czasie walk polsko-rosyjskich w 1794 r. W epoce napoleońskiej (1812 r.) został spalony i częściowo wysadzony w powietrze. Od 1813 r. drogą dziedziczenia dwukrotnie zmienił właścicieli. W 1895 r. zakupiony został przez książęcą rodzinę Światopełk-Mirskich. Budowla została ponownie odnowiona i zamieszkana. Rodzina Świętopełk-Mirskich była właścicielami zespołu obiektów do 1939 r. Od 1991 r. w zespole zamkowym prowadzone są prace konserwatorsko-rekonstrukcyjne.
Tekst: Agnieszka Homan

Już w XI wieku Zasław, będący stolicą oddzielnego księstwa, był mocno ufortyfikowany. W 2 połowie XVI w. istniała tu warownia bastionowa w stylu starowłoskim. W XVII w. istniejący zamek zamieniono na klasztor dominikanów, zrujnowany w XIX w. Do dziś zachował się zarys wału i fragmenty ruin.