Święty Bonifacy. Anglik, który został „apostołem Niemiec”
5 czerwca Kościół Katolicki wspomina świętego Bonifacego, benedyktyńskiego mnicha, biskupa, misjonarza i męczennika, nazywanego „apostołem Niemiec”.
Urodził się około 675 roku w Anglii, prawdopodobnie w Wesseksie. Na chrzcie otrzymał imię Winfryd, a imię Bonifacy otrzymał później od papieża Grzegorza II.
Od młodości odczuwał powołanie do życia zakonnego. Wstąpił do benedyktynów, najpierw w opactwie w Exeter, a następnie w Nursling. Tam zdobył wykształcenie, przyjął święcenia kapłańskie około 30. roku życia i został kierownikiem miejscowej szkoły.
Jego pierwsza wyprawa misyjna prowadziła do Fryzji, na tereny dzisiejszej północnej Holandii i północnych Niemiec. Zakończyła się jednak szybko z powodu wojny między Fryzami a Frankami. Po powrocie do klasztoru mnisi wybrali go opatem, ale Bonifacy nie pozostał długo na tym stanowisku. W 718 roku ponownie wyruszył na kontynent, a wcześniej udał się do Rzymu, aby uzyskać papieskie poparcie dla misji.
Papież Grzegorz II przyjął go życzliwie, przekazał mu listy polecające do króla Franków i biskupów oraz skierował do pracy misyjnej wśród ludów germańskich. W 719 roku Bonifacy opuścił Rzym i przez Pawię, Bawarię, Turyngię oraz Hesję dotarł do Fryzji. Współpracował tam ze świętym Willibrordem, doświadczonym misjonarzem. Następnie działał w Hesji, gdzie w 722 roku założył klasztor benedyktyński w Amöneburgu.
Bonifacy łączył ewangelizację z organizowaniem trwałych struktur kościelnych. Papież Grzegorz II udzielił mu święceń biskupich i przekazał pełnomocnictwa potrzebne do prowadzenia misji. Dzięki poparciu Karola Martela otrzymał także pomoc władz frankońskich. Sprowadzał z Anglii mnichów i mniszki, zakładał klasztory oraz umacniał życie religijne na terenach, gdzie chrześcijaństwo dopiero się zakorzeniało.
Jako legat papieski i arcybiskup-metropolita organizował administrację Kościoła na ziemiach niemieckich. Ustanawiał biskupstwa, wspierał reformę duchowieństwa, zwoływał synody i zabiegał o ścisłą więź młodych wspólnot chrześcijańskich ze Stolicą Apostolską.
Jego działalność objęła także Galię, gdzie podjął reformę karności kościelnej. To najprawdopodobniej on w 751 roku, na polecenie papieża Zachariasza, namaścił Pepina Krótkiego na króla Franków, co wzmocniło sojusz dynastii Karolingów ze Stolicą Apostolską. Z jego misją związane były między innymi Moguncja, Würzburg, Passawa, Freising, Ratyzbona, Eichstätt i Fulda.
Mimo podeszłego wieku Bonifacy ponownie udał się na misje do Fryzji. 5 czerwca 754 roku w Dokkum został napadnięty przez pogan i zamordowany wraz z 52 towarzyszami. Według tradycji miał zakazać swoim ludziom walki, wzywając ich do ufności w Panu. Jego ciało przeniesiono do Fuldy, gdzie spoczywa do dziś.
Święty Bonifacy jest patronem Niemiec, Fuldy, Erfurtu i Moguncji, a także diecezji łomżyńskiej oraz archidiecezji warmińskiej. W ikonografii przedstawiany jest jako biskup albo benedyktyński mnich. Jego atrybutami są kruk, lis, krzyż z podwójnym ramieniem oraz księga Ewangelii przebita mieczem.
Czytaj też:
Patron mostów i tajemnicy spowiedzi. Kim był św. Jan Nepomucen?
Święty ze Skoczowa, który zginął za tajemnicę spowiedzi
Kresy.pl
