XX-lecie SNPL
Stowarzyszenie Naukowców Polaków Litwy świętuje swoje dwudziestolecie.
Powstało ono w 1989 r. z inicjatywy prof. dr hab. Romualda Brazisa, pedagoga i wybitnego naukowca w dziedzinie półprzewodników, który przez 9 lat nim kierował. Po nim prezesurę stowarzyszenia przejął historyk prof. Jarosław Wołkonowski. Stowarzyszenie od początku skupiło mieszkających na Litwie naukowców Polaków zaangażowanych w odrodzenie społeczności polskiej na Litwie. Łączyło w sobie dwie funkcje. Z jednej strony stanowiło klasyczne polskie towarzystwo naukowe, a z drugiej platformę działań na rzecz poszerzania nielicznej warstwy polskiej inteligencji.
Od początku dążyło ono do utworzenia w Wilnie samodzielnej polskiej uczelni, w której mieszkający na Litwie Polacy mogliby zdobywać wyższe wykształcenie w języku ojczystym. Z inicjatywy prezesa Brazisa powstał w Wilnie w 1991 r. Społeczny Uniwersytet Polski, który w 1998 r. został zarejestrowany przez władze Wilna jako instytucja wyższej użyteczności publicznej Universitas Polona Vilnensis. Profesor Brazis był od początku rektorem tej uczelni, a członkowie Stowarzyszenia stanowili jego kadrę. Obecnie tradycję tej placówki przejęła filia Uniwersytetu w Białymstoku, którą kieruje drugi prezes stowarzyszenia prof. Jarosław Wołkonowski.
Wizytówka stowarzyszenia od początku istnienia są coroczne konferencje naukowe i „Rocznik SNPL”. Rangę stowarzyszenia podnoszą też publikacje jego członków, znacząco poszerzające m.in. wiedze o Wilnie. Podczas obchodów dwudziestolecia stowarzyszenia jedna z najbardziej aktywnych jego członkiń dr hab. Henryka Ilgiewicz zaprezentowała swoja nowa książkę zatytułowaną: „Societates Academicae Vilnensis. Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907- 1939) i jego poprzednicy”. Pozycja ta znakomicie odświeża tradycje, do których Stowarzyszenie Naukowców Polaków Litwy nawiązuje i stara się kontynuować.
(mak)/(„Tygodnik Wileńszczyzny”)/Kresy.pl
