Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 5, Warszawa 1884, s. 586.
Łanowice (al. Łunowice, po rus. Łanowyczi), wś w pow. samborskim, 9 kil. na płn. płn. wsch od sądu powiat, i urzędu poczt, w Samborze. Na płn. leżą Barańczyce i Mistkowice, na zach. Pianowice z Tyrawą, na płd. wsch. Babina, na wsch. Brzegi i Zarajsko. Chaty leżą w płn. stronie obszaru na wzniesieniu (szczyt 315 m.) objętem od płd. podmokłą doliną Strwiąża, a od płn. również podmokłą doliną bezimiennego potoku, płynącego wzdłuż granicy. Las zajmuje płn. zach. część obszaru. Własn. więk. ma roli or. 413, łąk i ogr. 161, past. 59, lasu 214 mr.; własn. mniej, roli or. (387, łąk i ogr. 278, past. 19, lasu 8 mr. W r. 1880 było 672 mk. w gm., 40 na obsz. dwor. (200 obrz. gr.-katol., reszta rzym.-katol.). Par. gr.-katol. w Pianowicach; rzym.-katol. w miejscu, dek. samborski, dyec. przemyska. Parafią fundował Paweł ze Sprowy Odrowąż w r. 1462. Kościół dziś istniejący wystawiono w r. 1817. Do par. należą wsie: Kowenice, Maksymowice, Mistkowice, Pianowice i Zarajsko. Lu. Dz.
