Kornalowice

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 4, Warszawa 1883, s. 404-405.

Kornalowice (po rusku Komelowyczi), wieś w pow. samborskim, 12 klm. na płn.-wsch. od Sambora, 12 klm. na płn.-zach. od sądu pow. w Łące, a 6 klm. na płn.-zach.od stacyi poczt., kolej, i telegr. Dublany-Kranzberg. Na wsch. leży Hordynia, na płd.-wsch. Dublany, na płd.- zach. Kulczyce, na zach. Krużyki, na płn.-zach. Kalinów (al. Kaisersdorf), na płn.-wsch. Ko­niuszki sieniawskie (w pow. rudeckim). Przez płd. część obszaru płynie Dniestr od zach. (z Krużyk) na wsch. (do Hordyni) i zabiera od prawego brzegu kilka strug nieznacznych. Na prawym brzegu Dniestru leżą zabudowania wiejskie i cegielnia, na płd. od nich pola i pa­stwiska, a w stronie płd.-zach. las Liski. Naj­wyższe wzniesienie czyni tu 313 m. Na lew. brz. Dniestru (283 m. na zach., 1279 na wsch.) leży folwark Michałówka, dalej na płn. orne pola i pastwiska, a nareszcie rozległe moczary i błota (Sechownice), wzniesione do 276 m. w stronie płd., a opadające na płn. ku dolinie Strwiąża. Wody z tych moczarów spływają

[s.405]

na płn. i uchodzą do Strwiąża. Własność więk­sza (Celestyna Sozańskiego) ma roli orn. mr. 790, łąk mr. 598, pastw. mr. 179, lasu mr. 710, ogrodu i parcel budowlanych mr. 101, nieużyt. mr. 39; własność mniejsza roli ornej mr. 751, łąk mr. 627, pastw. mr. 293, lasu mr. 12. Gleba bardzo urodzajna, po lewym brz. Dniestru ciężki czarnoziem, po prawym brz. lekka glinka. Płodozmian 7-polowy. Według spi­su z r. 1880 było 1210 mk. w gminie, 138 na obsz. dwor. (obrz. rz.-kat. 662, gr.-kat. 640, wyzn. mojżesz. 46). Mężczyźni noszą opończe z czarnego sukna z zielonemi wyłogami i czarne kapelusze; w lecie zamiast opończy białe płó­cienne kaftany, kobiety noszą w zimie sukma­ny czarne albo granatowe, podbite czarnym barankiem, pąsowe spodnie i pąsowe chustki na głowie, na które biorą kilka łokci białego płótna, tak zwane prymitki. W lecie noszą także czarne sukienne żupany. Byt materyalny wieśniaków gorszy niż mierny. Budynki po większej części liche, drewniane, słomą kryte. Inwentarz większej posiadłości liczy 251 sztuk bydła rasy berneńskiej, 121 koni; inwentarz mniejszej posiadłości około 350 sztuk bydła i tyleż koni. Par. rz.-kat w Dublanach, gr.- kat. w Hordyni. We wsi jest cerkiew i szko­ła etat. jednokl. Budynek szkolny zbudowano na praw. brz. Dniestru w latach 1878—1880. Składa się on z sali naukowej 8 m. długiej a 6 m. szerokiej i z pomieszkania nauczycielskie­go o 2 pokojach, kuchni i spiżarni. Językiem wykładowym jest język polski. W r. 1882 uczęszcza do tej szkoły 85 chłopcówa 32 dziew­cząt. Na naukę powtarzającą uczęszcza w tym roku 30 dzieci. We wsi jest gorzelnia i młyn wodny. Szczegółów do powyższego opisu do­starczyła p. Karolina Bielińska. Lu. Dz.