Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 12, Warszawa 1892, s. 546.
Trzcieniec, wś., pow. mościski, 6 klm. na zach. od Mościsk (sąd pow., st. kol., urz. pocz. i tel.). Na płn. Lacka Wola, na wsch. Sułkowszczyzna, Mościska i Czyszki, na płd. Rustweczko, na zach. Balice. Wś leży w dorzeczu Wisły za pośrednictwem Trzcianki (dopł. Wiszni). Płynie ona od płd. i zabiera w obrębie wsi od praw. brzegu pot. Parny, a dalej przybiera nazwę Riczki. W dolinie potoku leżą zabudowania. Wznieś, w środkowej części 236 mt., na zach. 271 mt., a na wsch. 295 mt. Własn. więk. (Władysława Youngi) ma roli or. 711, łąk i ogr. 113, past. 6, lasu 72 mr.; wł. mn. roli or. 1233, łąk i ogr. 111, past. 91, lasu 70 mr. W r. 1880 było 231 dm., 1205 mk. w gminie; 29 dm., 108 mk. na obsz. dwors. (1273 rz.-kat., 22 gr.-kat., 18 izrael.; 1307 Polaków, 6 Rusinów). Par. rz. i gr.-kat. w Mościskach. We wsi jest szkoła etat. l-klas. i młyn. T. należał w XV w. do dóbr nadanych Janowi Sienińskiemu i przeszedł na jego córkę Jadwigę, wydaną za Kamienieckiego (ob. Olesko, t. VII, 466). Lu. Dz.
