Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 12, Warszawa 1892, s. 150-151.
Tamanowice al. Tomanowice, rus. Tamanowyczi, wś, pow. mościski, 12 klm. na płd.- zach. od Mościsk (sąd pow.), 6 klm. na wsch. od urz. pocz. w Hussakowie. Na płn. leżą Myślatycze i Hańkowice, na wsch. Pnikut,
[s.151]
na płd. Lutków, na zach. Złotko wice. Ze wsch. strony płynie struga wpadająca za wsią do Słotwiny. Najwyższe wznieś, na płn. (310 mt.). Własn. więk. ma roli or. 319, łąk i ogr. 67, pastw. 4, lasu 61 mr.; wł. mn. roli or. 368, łąk i ogr. 57, past. 19 mr. W r. 1880 było 94 dm., 420 mk. w gm., 4 dm., 29 mk. na obsz. dwor. (372 gr.-kat., 59 rz.-kat., 18 izr.; 382 Rusinów, 67 Polaków). Par. rz.-kat. w Hussakowie, gr.-kat. w Bolanowicach. We wsi cerkiew i szkoła filial. W Przemyślu 20 stycz. 1579 r. Jan z Boratyna, chorąży ziemi przemyskiej, zapisuje i oddaje w posiadanie dobra swe i miasto Hussaków, wś Tamanowice itd., których dzierżawcą skutkiem obligu jest Walenty Nieświeński, Konstantemu Korniaktowi, poborcy ceł ziemi ruskiej (Arch. kraj. we Lwowie, C., t. 338, str. 614). Lu.Dz.
