Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 10, Warszawa 1889, s. 297.
Sanniki, wś, pow. mościski, 10 klm. na płd.-wschód od Mościsk (st. kol., urz. poczt, tel.), 12 klm. od Sądowej Wiszni. Na płn. leżą Lipniki, na płn.-wsch. Stojańce, na wsch, Mistycze, na płd. Podliski i Czyszowice, na zach. Czyszowice i Lipniki. Wś leży w do rzeczu Wisły za pośrednictwem pot. Sanniki, wchodzącego tu z Mistycz, a płynącego do Lipnik i zdążającego ku Wiszni (dopł. Sanu). W dolinie potoku leżą zabudowania wiejskie (227 mt.). Na płd.-wschód od nich folwark. Na zachód wznosi się wzgórze do 269 mt. Własn. więk. ma roli or. 441, łąk i ogr. 100 past. 12, lasu 38 mr.; wł. mn. roli or. 196, łąk i ogr. 38, past. 23, lasu 2 mr. W r. 1880 było 62 dm., 293 mk. w gminie, 6 dm., 29 mk. na obsz. dwor. (15 rz.-kat., 299 gr.-kat. 8 izr.; 292 Rusinów, 30 Polaków). Par. rz.- kat. w Radenicach, gr.-kat. w Wołczyszczowicach. Za czasów Rzplitej należała wieś do dóbr kor., do dzierżawy mistyckiej. W r. 1609 puścił ją Zygmunt III w stuletnią dzierżawę Hieronimowi Gostomskiemu z Leżenie, woj. poznańskiemu. Że jednak linia jego w XVII w. jeszcze wygasła, dostały się potem S. niejakiemu Lesieckiemu, po którym otrzymał je w 1704 r. Jerzy Dzieduszycki, koniuszy w. kor. w dożywocie. W połowie XVIII w. posiadała je Franciszka z Cetnerów Rzewuska, wojewodzina podolska, opłacając kwarty złp. 1284 a hyberny złp. 208. Po zajęciu przez rząd austryacki sprzedane zostały w 1788 r. Hyacyntowi i Antoniemu Małachowskim za 24868 złr. Lu. Dz.
