Oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii 24 maja 1943 roku zamordowały 170 polskich mieszkańców wsi Niemodlin w powiecie kostopolskim na Wołyniu.
Zbrodnia ta wpisuje się w szerszy kontekst ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na Polakach zamieszkujących Wołyń i Małopolskę Wschodnią. Celem napastników było usunięcie ludności polskiej z terenów uznawanych przez ukraińskich nacjonalistów za ukraińskie.
Za symboliczny początek rzezi wołyńskiej uznaje się zbrodnię w Parośli z 9 lutego 1943 roku, a kulminację mordów przyniosło lato 1943 roku, zwłaszcza lipiec. Ataki miały charakter planowy, często przeprowadzane były z udziałem miejscowej ludności ukraińskiej, a ofiary ginęły w sposób wyjątkowo brutalny – od kul, siekier, wideł i innych narzędzi gospodarskich.
Według nowszych szacunków polskich badaczy z rąk ukraińskich nacjonalistów zginęło nawet ponad 120 tysięcy obywateli Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej: około 60 tysięcy na Wołyniu oraz co najmniej 60 tysięcy w Małopolsce Wschodniej, na Polesiu i Lubelszczyźnie.
Do dziś nie znamy dokładnej liczby ofiar ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA. Wciąż brakuje pełnego wykazu miejscowości, w których dochodziło do mordów na ludności polskiej. Mimo że od tamtych tragicznych wydarzeń minęło już ponad osiemdziesiąt lat, nadal nie dysponujemy kompleksową mapą dołów śmierci ani pełnym spisem cmentarzy, pojedynczych i zbiorowych mogił, w których spoczywają obywatele II Rzeczypospolitej – ofiary jednej z największych zbrodni na ludności cywilnej w czasie II wojny światowej.
Czytaj też:
Udało się rozbić UPA, ucierpiała ludność cywilna
Kresy.pl / Przystanek Historia
