W rozumieniu polskiego prawa karnego zbrodnia to czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą (zob. rodzaje kar). Zbrodnię można popełnić tylko umyślnie. Warunkowe umorzenie postępowania nie może być stosowane wobec sprawcy zbrodni[1].
W obowiązującym prawie w Polsce następujące przestępstwa są zbrodniami:
wszczęcie lub prowadzenie wojny napastniczej
ludobójstwo
stosowanie środków masowej zagłady zakazanych przez prawo międzynarodowe
przestępstwa wojenne polegające na pogwałceniu konwencji międzynarodowych odnoszących się do sposobów walki i poszanowanie m.in. osób składających broń, sanitariuszy czy jeńców
zamach stanu
zamach na konstytucyjny organ RP
zamach na Prezydenta RP
zabójstwo
przejęcie kontroli nad statkiem wodnym lub powietrznym, którego następstwem jest ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób lub śmierć człowieka
zgwałcenie wspólnie z inną osobą, wobec małoletniego poniżej lat 15, wobec wstępnego, zstępnego, przysposobionego, przysposobiającego, brata lub siostry (art. 197 §3) lub ze szczególnym okrucieństwem (art. 197 §4).
handel ludźmi
zakładanie lub kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze terrorystycznym
rozbój z użyciem niebezpiecznego przedmiotu
fałszowanie pieniędzy
niewolnictwo i handel niewolnikami
sprzedaż narkotyków
zbrodnie określone w dekrecie PKWN z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego
kierowanie lub organizacja obcego wywiadu na terenie RP.
Niestety, tak się kończą fałszowanie historii przez PO.
Polecam:
http://www.gazetaparlamentarna.pl/index.php/15-super-news/183-wo%C5%82y%C5%84,-ludob%C3%B3jstwo,-rze%C5%BA-wo%C5%82y%C5%84ska.html
W rozumieniu polskiego prawa karnego zbrodnia to czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą (zob. rodzaje kar). Zbrodnię można popełnić tylko umyślnie. Warunkowe umorzenie postępowania nie może być stosowane wobec sprawcy zbrodni[1].
W obowiązującym prawie w Polsce następujące przestępstwa są zbrodniami:
wszczęcie lub prowadzenie wojny napastniczej
ludobójstwo
stosowanie środków masowej zagłady zakazanych przez prawo międzynarodowe
przestępstwa wojenne polegające na pogwałceniu konwencji międzynarodowych odnoszących się do sposobów walki i poszanowanie m.in. osób składających broń, sanitariuszy czy jeńców
zamach stanu
zamach na konstytucyjny organ RP
zamach na Prezydenta RP
zabójstwo
przejęcie kontroli nad statkiem wodnym lub powietrznym, którego następstwem jest ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób lub śmierć człowieka
zgwałcenie wspólnie z inną osobą, wobec małoletniego poniżej lat 15, wobec wstępnego, zstępnego, przysposobionego, przysposobiającego, brata lub siostry (art. 197 §3) lub ze szczególnym okrucieństwem (art. 197 §4).
handel ludźmi
zakładanie lub kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze terrorystycznym
rozbój z użyciem niebezpiecznego przedmiotu
fałszowanie pieniędzy
niewolnictwo i handel niewolnikami
sprzedaż narkotyków
zbrodnie określone w dekrecie PKWN z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego
kierowanie lub organizacja obcego wywiadu na terenie RP.