Dwutomowe dzieło Władysława i Ewy Simeszko zatytułowane „Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia” to praca monumentalna, godna najwyższego podziwu.

Dwójka historyków wykonała bowiem pracę, którą powinien wykonać cały zespół badaczy z dużego naukowego instytutu. Jest ona godna zauważenia tym bardziej, że państwo Siemaszkowie podjęli ją w okresie, gdy pisanie o ludobójstwie na Wołyniu nie było mile widziane i wszystko wskazywało, ze bestialsko zamordowani przez ukraińskich nacjonalistów Polacy zostaną złożeni na ołtarzu stosunków polsko- ukraińskich. Dzięki pracy państwa Siemaszków nikt nie może zakwestionować faktu, ze ludobójstwo ludności polskiej na Wołyniu miało miejsce, a zbrodniarzami, którzy go dokonali są Ukraińcy.

Praca państwa Siemaszków liczy ponad tysiąc czterysta stron. Jest oparta na ogromnym materiale źródłowym. Sama bibliografia pracy liczy ponad sto stron. Jest więc znakomicie udokumentowana. Jest oparta na relacjach, pamiętnikach ,wspomnieniach i korespondencji z rodzinami pomordowanych. Bazuje zwłaszcza na zasobach Archiwum Głównej Komisji Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu- Instytutu Pamięci Narodowej, „Archiwum Wschodniego” Ośrodka Karta, Centralnej Biblioteki Wojskowej w Warszawie, Biblioteki Polskiej w Londynie, Księgach parafii rzymskokatolickich diecezji łuckiej , Ośrodka Archiwów Bibliotek i Muzeów Kościelnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a także Dokumentach i materiałach Polskiego Państwa Podziemnego, a także zbiorach różnych stowarzyszeń i organizacji. Państwo Siemaszkowie wykorzystali też imponujące zbiory własne.

Z pracy Siemaszków wyłania się obraz szczególnie bestialskiego ludobójstwa, do którego Ukraińcy po dziś dzień nie chcą się przyznać. Stanowi ona pracę podstawową, której nikt nie może pominąć przy podejmowaniu tematu.

Marek A. Koprowski

Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludnościpolskiej Wołynia 1939- 1945Tom I i II s. 1433, Wydawnictwo von Borowieckiej, Warszawa 2000.

2 odpowiedzi

Zostaw odpowiedź

Chcesz przyłączyć się do dyskusji?
Nie krępuj się!

Dodaj komentarz