Zostaw odpowiedź
Chcesz przyłączyć się do dyskusji?Nie krępuj się!
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
11 czerwca 1694 roku pod Hodowem na Podolu rozegrała się jedna z najbardziej znanych bitew w historii wojskowości Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Starcie to bywa nazywane „polskimi Termopilami” ze względu na odwagę i determinację kilkuset żołnierzy jazdy koronnej, którzy stawili opór wielokrotnie liczniejszemu przeciwnikowi.
10 czerwca 1942 roku w KL Auschwitz II-Birkenau około 50 polskich więźniów z karnej kompanii podjęło próbę ucieczki po zakończeniu pracy przy rowie melioracyjnym. Wolność odzyskało 9 osób. W odwecie Niemcy następnego dnia zamordowali ponad 300 Polaków.
Jednym z więźniów, którym udało się zbiec, był August Kowalczyk, po wojnie znany aktor filmowy i teatralny. W chwili wybuchu II wojny światowej miał 18 lat. Zamierzał przedostać się do Francji, gdzie formowało się Wojsko Polskie, lecz został schwytany na granicy ze Słowacją. Po pobycie w więzieniu 4 grudnia 1940 roku trafił do Auschwitz.
Beata Łaska z Kościeleckich uchodzi za pierwszą znaną z nazwiska turystkę tatrzańską i jedną z postaci, od których rozpoczyna się historia udokumentowanej turystyki w Tatrach.
Najprawdopodobniej 11 czerwca 1565 roku, w okresie Zielonych Świąt, wyruszyła z Kieżmarku w góry nazywane wówczas na Spiszu Śnieżnymi. Według zachowanych przekazów towarzyszyli jej mieszczanie kieżmarscy, a według jednej z kronik także jej mąż, Olbracht Łaski. Za najbardziej prawdopodobny cel wyprawy uważa się Dolinę Kieżmarską; nie wiadomo jednak, czy Beata dotarła aż do Zielonego Stawu Kieżmarskiego.
Nieuznawana córka króla?
Beata była córką Katarzyny Telniczanki – dawnej kochanki Zygmunta Starego – i oficjalnie Andrzeja Kościeleckiego, wysokiego urzędnika królewskiego. W kręgach dworskich krążyły jednak plotki, że jej prawdziwym ojcem był sam król. Jeśli tak było, odziedziczyła jagielloński upór, urodę i cięty język, dzięki czemu stała się jedną z barwniejszych postaci swojej epoki.
12 czerwca 2004 roku poświęcona została bazylika Najświętszej Maryi Panny Licheńskiej w Licheniu Starym, jedna z największych świątyń katolickich na świecie.
Licheń Stary leży w Wielkopolsce, niedaleko Konina. Historia tamtejszego kultu maryjnego sięga XIX wieku i wiąże się z niewielkim obrazem Matki Bożej, kopią wizerunku z Rokitna.
W 1901 roku inżynierowie kreślili odważne linie przez Karpaty: flisacy mieli znów ożyć na Dniestrze, a Kraków, Lwów i Czerniowce miały stać się portami śródlądowymi na wodnym szlaku między Bałtykiem a Morzem Czarnym. Z Krakowa miało się dać dopłynąć do Dunaju.
11 czerwca 1901 roku w Wiedniu zapadła decyzja, która mogła zmienić oblicze Europy Środkowej: władze austriackiej części monarchii habsburskiej przyjęły tzw. „ustawę kanałową”, zakładającą budowę sieci żeglownych kanałów łączących największe rzeki monarchii – Wisłę, Dunaj, Odrę, Łabę, Wełtawę i Dniestr. Miał to być krwiobieg imperium, który z czasem połączyłby dla handlu porty czterech mórz: Bałtyku, Adriatyku, Morza Północnego i Czarnego. Strategicznymi projektami były tu m.in. kanały: Odra–Dunaj, Wisła–Odra, czyli Kanał Śląski, oraz Wisła–San–Dniestr.
Kraków miał być ważnym portem
Kanał Wisła–San–Dniestr, galicyjski, miał umożliwić żeglugę z Krakowa przez San do Dniestru, z odgałęzieniem w stronę Lwowa, a w dalszych koncepcjach przez Dniestr, Prut i Dunaj do Morza Czarnego. Projektowany przebieg przecinał Sądową Wisznię i Gródek Jagielloński, zbaczając kilkanaście kilometrów do Lwowa. Tam miał powstać nowoczesny port śródlądowy. Trudno dziś wyobrazić sobie krajobraz tej części Europy z taką arterią wodną – a jednak przez chwilę wydawało się, że to możliwe.
Bitwa pod Trojanowem, stoczona 10 czerwca 1294 roku, nie należy do najbardziej znanych epizodów polskiej historii militarnej, mimo że miała istotne konsekwencje dla układu sił w rozbitej dzielnicowo Polsce.
W starciu tym Polacy ponieśli dotkliwą klęskę z rąk Litwinów. Zginął książę łęczycki Kazimierz II. Paradoksalnie, najbardziej doniosłym skutkiem tej porażki było objęcie władzy nad ziemią łęczycką przez młodszego brata poległego księcia – był nim Władysław Łokietek.
W czasach, gdy idea unii polsko-litewskiej nie była jeszcze nawet rozważana, Litwini stanowili poważne zagrożenie dla polskich księstw. Państwo litewskie, od czasów panowania Mendoga, przeżywało typowy dla młodych organizmów państwowych okres ekspansji i agresji wobec sąsiadów. Coraz częściej celem litewskich najazdów stawały się rozdrobnione i osłabione politycznie ziemie Piastów.
Praktycznie wszystkie organizacje polskie, które były powiązane na początku z Kościołem mają teraz problem. Kosciół już nie jest bastionem polskości. Stowarzyszenia które odchodzą od współpracy z Kościołem tracą wszystko i mienie i ludzi. Kler nielubi dzielic się władzą Towarzystw a innym to tylko na ręke! Taka gorżka prawda i tak jest praktycznie ze wszystkimi stowarzyszeniami na Ukrainie.
Jak wg Pana powinno się rozwiązać ten problem?
A może ktoś wie czy Wspólnota Polska lub inna organizacja planuje w niedalekim czasie pomóc w budowie Domu Polskiego? Czy w ogóle są prowadzone jakieś działania żeby pomóc Polakom w tak trudnej sytuacji w Połonnem? Za jakieś info z góry dzięki.