Zostaw odpowiedź
Chcesz przyłączyć się do dyskusji?Nie krępuj się!
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Zaćmienia Słońca od wieków fascynowały ludzkość. Jednym z najciekawszych historycznie zjawisk tego typu, które zapisało się w polskiej tradycji kronikarskiej, było całkowite zaćmienie Słońca z 7 czerwca 1415 roku.
Pas całkowitości miał bardzo szeroki przebieg. Biegł od północnego Atlantyku przez Półwysep Iberyjski, Europę Zachodnią i Środkową, ziemie polskie i litewsko-ruskie, a następnie dalej przez obszary dzisiejszej Rosji i Azji Wschodniej. Najdłuższa faza całkowita trwała niemal 5 minut i przypadła na rejon zachodniej Syberii.
8 czerwca 1533 roku na Wawelu odbyła się uroczysta konsekracja jednego z najwybitniejszych dzieł architektury renesansowej w Europie – Kaplicy Zygmuntowskiej.
Ta niewielka, ale olśniewająca budowla, przylegająca do południowej ściany katedry wawelskiej, to nie tylko miejsce spoczynku ostatnich Jagiellonów, lecz także świadectwo artystycznej wizji i mecenatu Zygmunta Starego. Dziś, niemal pięć wieków później, wciąż zachwyca swoją harmonią form.
Pomysł budowy kaplicy narodził się w 1515 roku, po śmierci pierwszej żony króla, Barbary Zapolyi. Choć główną motywacją była chęć uczczenia zmarłej małżonki, projekt szybko przekształcił się w zamysł stworzenia królewskiego mauzoleum – nowoczesnego, reprezentującego nowy styl, który właśnie zaczynał zdobywać Europę – renesans. Dotąd dominowały w Polsce gotyckie formy, szczególnie w architekturze sakralnej. Kaplica Zygmuntowska miała wyznaczyć nowy kierunek.
Tego dnia w 1832 roku papież Grzegorz XVI ogłosił encyklikę Cum primum, skierowaną do arcybiskupów i biskupów Królestwa Polskiego. Dokument potępiał powstanie listopadowe jako akt nieposłuszeństwa wobec legalnej władzy cara Rosji.
Encyklika ta, choć z pozoru miała charakter teologiczny, w rzeczywistości była głęboko osadzona w ówczesnym kontekście politycznym i dyplomatycznym Europy. Na początku lat 30. XIX wieku Państwo Kościelne znajdowało się w trudnym położeniu. Zagrożenie ze strony ruchów liberalno-demokratycznych na Półwyspie Apenińskim skłaniało Stolicę Apostolską do poszukiwania oparcia w konserwatywnych mocarstwach europejskich, takich jak Austria i Rosja – filarach Świętego Przymierza. Z tego względu Watykan starał się utrzymywać poprawne stosunki z Imperium Rosyjskim.
Już w lutym 1831 roku papież wydał brewe Impensa charitas, skierowane do polskich biskupów, w którym apelował o unikanie zaangażowania duchowieństwa w trwające powstanie. Na audiencjach u nowo wybranego papieża Grzegorza XVI poseł rosyjski Grigorij Gagarin przekonywał, że car był gotów wybaczyć Polakom niewierność, jeśli złożą broń. Twierdził też, że przywódcy powstania pozostawali pod wpływem francuskiego jakobinizmu i byli nastawieni antyklerykalnie, a część duchowieństwa polskiego działała wbrew swemu powołaniu. „Pragnę tylko upomnienia ogólnego i czysto ojcowskiego” – tłumaczył Gagarin. Brewe Impensa charitas zostało jednak uznane przez rosyjskie władze za zbyt łagodne.
Decyzja o wojnie z Niemcami na polskim terytorium, była zdradą stanu.
Tekst paktu Ribentrop – Mołotow pierwszego dnia po jego zawarciu
był znany ambasadzie Angli i USA.
Klub młodych dyplowatów spotykał się w saunie w Moskwie.
Istniało nieformalne przejście, dyplomaci mogli spotykać się.
Tekst układu przekazał pracownik ambasady Niemiec – Ulrych.
Ze względu na jego żydowskie pochodzenie został zmobilizowany.
W randze porucznika (wyższego stopnia nie mógł osiągnąć) walczył…
Fakt tajnego porozumienia nasi “sojusznicy” przed Polakami ukryli.
Polacy i ich armia byli potrzebni tylko jako mięso armatnie.
Zdobyciem tekstu w parę godzin po podpisaniu nikt się nie chwali.