Husarski inwentarz

Stanisława Ważyńskiego zastrzelono z pistoletu w Radomiu. Po jego śmierci namiestnik jego chorągwi (Antoni Zuliński) oraz husarze (Michał Zuliński, Bogusław Brodowski i Stanisław Padlecki), dopilnowali aby rzetelnie spisano własność zabitego. Sami też wycenili konie, a resztę wartościowych rzeczy oddali do wyceny krawcom, rusznikarzom i złotnikom krakowskim. Fakt, że inwentarz spisali towarzysze broni, a nie rodzina, wskazuje, że Stanisław Ważyński znajdował się w owym czasie przy swoim oddziale.

Inwentarz Stanisława Ważyńskiego, towarzysza chorągwi husarskiej księcia wojewody krakowskiego Janusza Antoniego Korybuta Wiśniowieckiego, spisany 31 marca 1712 roku. [1]



konie:

  • jezdny, gniady, 10-letni, wartości 200 zł
  • podjezdek wilczaty, 5-letni, wartości 80 zł
  • 2 podjezdki zkaragniade, wozowe, „mając lata”, 100 zł

broń palna:

  • para gdańskich pistoletów, 64 zł
  • pistolet francuski, 12 zł
  • flinta pacholcza
  • ładowniczka safianem pokryta, stara

suknie:

  • kontusz zażywany koralowy, potrzeby u niego czarne ze złotem z listewkami kitajkowymi[2]
  • „żupan do niego atłasowy zażywany papuzy”[3]
  • stary kontusz pąsowy ze złotymi potrzebami
  • stary żupan bagazjowy, biały
  • stary kontusz „kafowy” baranami prostymi białymi podszyty
  • jupka „z turecka zrobiona materialna” podszyta starymi popielicami[4]
  • stary żupan atłasowy, karmazynowy
  • stary pas jedwabny
  • stary pas atłasowy
  • biała czapka z czarnym barankiem
  • papuza czapka z czarnym barankiem
  • stara burka
  • stara opończa „karmazynowa biała”

kulbaki i rzędy:

  • kulbaka we srebro oprawna suto pokryta safianem, poduszka na niej karmazynowa, w pół przetarta, tebinki dużo [bardzo] stare, laserowane, olstra z pokrowcami karmazynowymi, wojłok bez płahi [płachy?] i potrzeby wszystkie[5]
  • kulbak luźnych dwie, stare połamane, bez wojłoków
  • uzdeczka u której cefek srebrnych dwie na naprysku, i pod gardłem brajcarków cztery, przeczka i wypuszczek[6]

uzbrojenie ochronne i broń biała:

  • pancerz [czyli kolczuga] wenecki[7]
  • kałkan w którym sztuka wielka srebrna pozłocista suto, sztuczek małych dziewięć, dziesiąta odpadła[8]
  • karwasze świątnickie w mosiądz oprawne, z łapciami
  • półkirysie tatarskie pacholcze z obojczykiem zbytniem
  • szabla, nazwana pałaszem, w srebro oprawna, pozłocista[9]
  • „szabla druga” srebrno złocista z rękojeścią srebrno złocistą, paski u niej srebrne z puklikami, których osiemnaście brajcarów sześć, przeczek dwie i wypustek jeden, na temblaku gałka i igrzyskami, głownia tatarska[10]

„woz y drobiazgi”:

  • wóz skarbny parokonny okowany
  • para starych półszorków
  • skrzynka okowana stara
  • puzdro z flaszami blaszanymi bez wieka
  • korzenniczka
  • miedziak, w którym garncy trzy

pozostałe:

  • „srebro z rządzika sprute, którego sztuczek sześćdziesiąt i ośm”
  • dwa i ćwierć łokcia sukna francuskiego koralowego
  • siedem łokci starego, jedwabnego kilimu tureckiego
  • stary kobierzec
  • „kieca stara”
  • „pościel, poduszek dwie musumbasem starem nakryte, y wał stary musumbasowy, y piernacik musumbasowy”

dr Radosław Sikora

Tematy pokrewne:

„Zastaw się a postaw się”

„Husarz kontra kirasjer”

„Najwszechstronniejsza kawaleria w dziejach”

„Jak walczyła husaria?”

„Husarze – wcale nie tacy wielcy”

„I toć to jest, co ich tak strasznymi i okrutnymi czyni”, czyli husaria i skóry

„Wczesne karaceny w Polsce”

„Spodnie husarzy w XVII i XVIII w.”

„Husarzu ściągnij skórzane rękawice!”

„Husarskie igrzyska na ostre kopie”

„Gdzie się podziały zbroje husarskie? Czyli jak staliśmy się Europejczykami.”

„Morale i husaria”

„Dlaczego husaria była najlepsza?”

„Żywe tarany”

„Chwała i apologia husarii”

„Rekonstruktorzy husarii – lista”
_______________________

Przypisy:

1Opracowano w oparciu o: Archiwum Państwowe w Krakowie, Castr. Crac. Rel, 136A, s. 775 – 782.

2Krakowscy krawcy, którzy dokonali wyceny tego kontusza, opisali go następująco: „kontusz koralowy schodzony, potrzeby u niego dzikawe, ze złotem przerabiane”, a jego wartość oszacowali na 35 zł.

3Krakowscy krawcy, którzy dokonali wyceny tego żupana, opisali go następująco: „żupan atłasowy papuzy zbrukany”, a jego wartość oszacowali na 45 zł.

4Krakowscy krawcy, którzy dokonali wyceny tej jupki, opisali ją następująco: „jupka półjedwabnej materyi, podszyta popielicami staremi i wierzch stary, dziury w bokach”. Jej wartość, łącznie z popielicami, oszacowali na 30 zł.

5Ta kulbaka została oddana złotnikom krakowskim do wyceny. Wówczas opisano ją następująco: „kulbaka srebrna suta, brzegami kaszty litowane złociste (okrom które należą do kulbaki)”. Wartość samego srebra przy tej kulbace oszacowano na 160 tynfów. Przy czym tynf nominalnie miał być warty 1 złoty, czyli 30 groszy, lecz w praktyce wymieniano go za jedyne 15 – 20 groszy.

6Zdaje się, że właśnie ją opisano podczas wyceny przez krakowskich złotników, jako: „rządzik czerkieski spruty, próby jedenastej pozłocisty, który waży grzywnę jedną, waloru [wartości] ten rządzik względem roboty i pozłocisty tynfów czterdzieści i sześć”

7Wydaje się, że komplet z nim stanowiła zastawiona u Józefa Męcińskiego: „misiurka demeszkowa złotem nabijana” o wartości 100 bitych (czyli srebrnych) talarów.

8Złotnicy krakowscy, którym dano do wyceny ten kałkan podali iż jest to: „kałkan srebrny rżnięty pstrozłocisty”. Wartość samego srebra w tym kałkanie (nie wliczono wartości „haftu, trzciny, poduszki, sznurów”), oszacowano na 80 tynfów.

9Zdaniem krakowskich złotników był to: „pałasz srebrny stary pozłocisty, waloru ten pałasz ze wszystkim tynfów czterdzieści”

10Zdaniem krakowskich złotników była to: „karabela srebrna stara pozłocista, krzyż demeszkowy, głownia szamska, waloru [wartości] ta karabela ze wszystkim tynfów sześćdziesiąt”

Reklama

Dlaczego zdecydowaliśmy się na ograniczenie dostępu do naszych treści?

Ponieważ nie istnieje darmowe dziennikarstwo. Zawsze ktoś za nie płaci. Jeśli Czytelnicy nie wezmą na swoje barki finansowej odpowiedzialności za istnienie niezależnych, oddolnych inicjatyw dziennikarskich, takich jak Kresy.pl, wówczas na rynku pozostaną wyłącznie niskiej jakości tabloidy oraz media finasowane przez wielkie korporacje, partie polityczne i różnego rodzaju lobbies.

Miesięczny koszt funkcjonowania portalu Kresy.pl to 20000 zł. 7-osobowa redakcja pracuje w pełnym wymiarze i praca ta jest naszym podstawowym, najczęściej jedynym, źródłem dochodu. Kresy.pl nie powstają po godzinach, tworzone przez amatorów. Portal jest tworzony przez wykwalifikowanych dziennikarzy oraz specjalistów z zakresu polityki międzynarodowej, którzy codziennie starają się dotrzeć do informacji istotnych z punktu widzenia interesu naszej politycznej wspólnoty.

Jeśli cenisz naszą pracę, jeśli z niej korzystasz i uważasz, że zamknięcie portalu Kresy.pl byłoby stratą, prosimy dołącz do grona osób, które współtworzą finansowe podstawy funkcjonowania naszego serwisu.





Zbierzmy 1000 stałych darczyńców i wyłączmy wszystkie zewnętrzne reklamy na Kresach. Pomóż nam zbudować solidną dziennikarską platformę, publikującą ekskluzywne, wysokiej jakości informacje, opinie i analizy, utrzymującą się wyłącznie dzięki zaufaniu Czytelników.

Kresy.pl są w 100% oddolną obywatelską inicjatywą, nie stoją za nami ani medialne konsorcja, ani rządowe dotacje. Naszym celem jest przeciwstawianie się wszelkim formom manipulacji opinią publiczną w Polsce. W dobie wojny informacyjnej nie ma zadania bardziej palącego niż odpowiedzialne wspieranie zaufanych mediów.

Wyłącz reklamy

Wesprzyj jednorazowo

0 odpowiedzi

Zostaw odpowiedź

Chcesz przyłączyć się do dyskusji?
Nie krępuj się!

Dodaj komentarz